Groentips & Groeninfo

Op 14 april verzamelen we vol verwachting bij station Grou om richting Amersfoort af te reizen. Iets vroeger dan verwacht, arriveren we bij tuin ’t Bergje in Amersfoort, waar we hartelijk worden ontvangen door tuinvrouw Anneke Caljouw.

De tuin is niet heel groot, toch zien we vrij snel waarom deze ’t Bergje genoemd wordt. In het verleden was hier een eikenhouthakbosje op een heuvel. In de tuin is dan ook een niveauverschil van 2 meter! Terwijl we koffiedrinken, vertelt Anneke over het ontstaan van de tuin en huis. Haar man is bedenker van de levensloopwoning. Ook hun eigen woning is hierop aangepast. Om het kleine huisje van toen, is een compleet nieuw huis gebouwd met slaap- en badkamer beneden. Er ligt een sedummat op het dak en binnenkort worden er zonnepanelen geplaatst.

Toen ze hier jaren geleden kwamen wonen, stond de tuin vol met enorme coniferen. De meeste werden gekapt, maar een haag tussen de weg en de tuin bleef staan. Toen tijdens een storm een aantal bomen in de omgeving omwaaiden, vroeg Anneke aan de werklui of ze de coniferen ook in wilden korten tot een haag. Dit gebeurde, alleen liep de haag schuin af. Eindelijk konden ze, zonder schuldgevoel, de coniferen helemaal kappen. Anneke vertelt nog een anekdote over de nieuwe haag met bomen en heesters, die ze voor een koopje op de kop tikte in een weggooihoek bij Intratuin. We wandelen door de tuin over de paden van Gravier ‘d Or, tussen de vele bloeiende bollen en de opkomende vaste planten. De tuin wordt omgeven door een haag van klimop, met enkele grote eikenbomen in de tuin, maar ook grote bomen buiten de tuin, wat een mooie achtergrond is. We nemen rond 12 uur afscheid van Anneke en gaan richting Hoevelaken.

Deze tuin ligt letterlijk in het Hoevelakense bos, een indrukwekkend huis met 2 ha parkachtige tuin. De eigenaren zijn echte Engelsen. We krijgen een wandelkaart mee en komen door afwisselend een schaduwtuin, een echt Engels gazon met borders, pergola met Blauwe regen (die nu helaas nog niet bloeit, wat moet dat een prachtig gezicht zijn als hij bloeit!), en dan duiken we het bos in. Bospaadjes langs een soort greppels van water, met allerlei schaduwplanten en bijzondere bomen. Ook een haag van bijna surrealistisch aandoende Camellia’s. De geur van bloeiende Skimmia en Narcissen is soms overweldigend. Met iedere keer een kijkje tussen de bomen door op het imposante huis. In de middag keren we tevreden huiswaarts, we hebben weer een mooie dag gehad.

Op de lezing van november komen Joyce en John Ramsbotham een lezing geven over deze tuin, ik ben heel benieuwd!

meer
15
Jan
Vergeten smaakmakers en paradijskorrels (Blik op de Tuin - 884)
10
Jan
VAN VERVAL TOT HOTEL